ręceprecz odtybetu
Kultura Tybetu jest jedną z najstarszych kultur na Ziemi. Istnieje ok. 20 000 lat, a starsza jest tylko kultura Aborygenów. Kultura Tybetu ewoluowała z wojowniczego społeczeństwa plemiennego do wysoce uduchowionego.
W podejściu Tybetańczyków do kwestii materii i ducha wspólne korzenie stanowiły Bon, Dzogczen i Buddyzm.
Tybetańska enklawa rozwijała się swobodnie w oparciu o wartości duchowe, aż do momentu wkroczenia wojsk Chińskiej Republiki Ludowej na tereny Tybetu.
W 1949 r. rozpoczęła się chińska inwazja na Tybet, której celem było zwalczenie kultury Tybetu.
Od tamtego czasu w wyniku uwięzienia, tortur, lub egzekucji zginęło ok 1,200,000 Tybetańczyków, co stanowi 1/5 narodu tybetańskiego. Brutalna polityka chińskich władz sprawiła że Tybetańczycy są obecnie mniejszością we własnym kraju.
W Tybecie od 1949r. nie istnieje wolność prasy, zgromadzeń, swobodnej wypowiedzi i religii. W wyniku przedsięwzięć chińskich władz, takich jak budowa olbrzymich tam, kopalni, linii kolejowych unikalna przyroda Tybetu jest zagrożona!
Okupacja Tybetu, przez chińskie wojska trwa już prawie 60 lat, a Tybetańczycy nadal są więzieni i torturowani za pokojowe wyrażanie swoich poglądów. Świat zachodu powiązany licznymi interesami z Chinami nie interweniuje!
Tysiące Tybetańczyków ucieka każdego roku przez Himalaje do Indii ryzykując życie, żeby zobaczyć swojego duchowego przywódcę i wyzwolić się spod jarzma Chin.
WSPÓŁCZESNY TYBET:
Według prawa międzynarodowego Tybet był samodzielnym, suwerennym państwem, aż do napaści Chińskiej Republiki Ludowej w 1949r., ponieważ posiadał własny rząd, ludność, terytorium, własny system monetarny, system pocztowy, język, prawo i zwyczaje.
Poprzedni przywódca Tybetu - Dalajlama XIII ogłosił niepodległość Tybetu w 1913r., a przed rokiem 1950 Tybet podpisał szereg układów międzynarodowych z Nepalem, Mongolią i Wielką Brytanią.
Po ogłoszeniu powstania Chińskiej Republiki Ludowej, Tybet został najechany w przez komunistyczne Chiny w myśl odzyskania dawnych ziem chińskich. W obliczu nieposiadania przez Tybet regularnej armii, kraj został podbity.
Zginęło ok 1,200,000 Tybetańczyków, a tysiące zostało uwięzionych i poddanych niewyobrażalnym torturom.
W myśl komunistycznej walki z kulturą i duchowością Tybetu, zniszczonych zostało ponad 6000 klasztorów buddyjskich, stanowiących ważne ośrodki kultu, nauki i medycyny ludowej.
Tybet dziś:
Obecnie w Tybecie nie są przestrzegane fundamentalne prawa człowieka, a wielu Tybetańczyków jest więźniami politycznymi we własnym kraju.
Jedną z ważnych osób więżonych przez chińskie władze jest XI Panczenlama, drugi po Dalajlamie hierarcha szkoły Gelukpa buddyzmu tybetańskiego, który został uwięziony w wieku zaledwie 6 lat.
Torturowanie więźniów jest w Tybecie powszechnym zjawiskiem. Świadczą o tym drastyczne opowieści mnichów i mniszek tybetańskich, którym udało się uciec.
W 2003r. pierwszy raz od dłuższego czasu wykonano na więźniu politycznym w Tybecie karę śmierci, w majestacie prawa chińskiego.
Chińscy kolonialiści stanowią obecnie większość etniczną w Tybecie, a kultura Tybetu stopniowo umiera.
Chiny pod przykrywką rozwoju terenów tybetańskich, próbują pozyskać środki z międzynarodowych funduszy na działalność wydobywczą oraz umocnienie władzy w TAR.
Zagraniczne przedsiębiorstwa powiązane interesami z Chinami nie interweniują, a Tybetańczycy są wyzyskiwani we własnym kraju.
Głównym argumentem działań Chin na terenie Tybetu jest rozwój, tymczasem Chińczycy stopniowo zabijają unikalne środowisko przyrodnicze Tybetu, prowadząc na tych terenach wielkie inwestycje.
Głównymi zagrożeniami ekologicznymi są aktywność kopalni, składowanie odpadów nuklearnych i wycinka lasów na olbrzymią skalę.
Lepsze stanowiska pracy są obsadzane przez Chińczyków, dla których Tybetańczycy muszą pracować, nie mając praktycznie żadnego wpływu na faktyczny rozwój własnego kraju.
Chiny wydają olbrzymie sumy pieniędzy na rozwój infrastruktury w Tybecie, a rozwój edukacji i systemu opieki medycznej funkcjonuje na bardzo niskim poziomie.
Celem inwestowania przez Chiny w infrastrukturę jest postępujący plan militaryzacji płaskowyżu tybetańskiego, co pozwoli Chinom na utworzenie w Tybecie państwa policyjnego i całkowite przejęcie kontroli nad Tybetem.
Mając przed sobą perspektywę zniewolenia, wyzysku i wyobcowania kulturowego, Tybetańczycy coraz częściej decydują się na emigrację. Daje im to możliwość spotkania się ze swoich duchowym przywódcą -Dalajlamą, edukację. Tybetańczycy na uchodźstwie mają możliwość wyboru władz oraz perspektywę lepszej edukacji oraz opieki medycznej dla potomnych.
34
37
2
81